Hiç aniden önünüzde bir şekil veya insan kalıplı bir şey gördüğünüz oldu mu? Veya diğer odadan size seslenildiğini ve gittiğinizde kimsenin olmadığını gördüğünüz? Kafanız ayık olduğu halde yattığınız yerin neredeyse 7 şiddetinde sallandığını
hissettiğiniz ve tam "bina devriliyor"dediğiniz anda sallanmanın bitmesiyle ne olduğunu anlayamadığınız ve bu sarsıntıyı sizden başka kimsenin hissetmemiş olması? Bunlar ve buna benzer örnekler genellikle,bu olayları anlatan insanın depresyonda olduğunu ve şizofreni belirtileri gösterdiğini kanıtlar degil mi? Yani,bunları yaşayan kişi olayları bir psikiyatriste anlatsa teşhis bu yöndedir. Ya da kişi tanıdığı bir insana anlatsa,"Strestendir,geçer",hatta "Kendine dikkat et,delirmeye başlıyorsun" tarzında öğüt verici sözler duyar. Peki,neden bir rüya gördüğümüzde ve rüyanın aynısı yaşandığında veya televizyonda çıkacak klibi önceden bilmediğimiz halde tahmin ettiğimizde veya hiç tanışmadığınız ünlü bir insan aklınıza geldiğinde,onun hakkında aklınıza gelen düşünce gazetede yayınlandığında ve bunu birine söylediğinizde
tepki neden aynı olmuyor? Düşünün,kafanızın içinde konuşmalar duyduğunuzda siz bile kendinize deli gözüyle bakmaya başlarsınız ama olacak veya olmuş bir olayı önceden gördüğünüzde ve olay gerçekleştiğinde delirdiğinizi düşünmek bir yana,neredeyse mistik güçleriniz olabileceğine inanırsınız. Hem -kaba tabirle- delilik alametleri,hem de sezgisel gerçekler yaşadığınızda ne düşünürsünüz? Ayrı ayrı değerlendirirsiniz,ikisinin ortak noktası olabileceği aklınıza gelir mi? En düz mantıkla ikisi de aynı beynin ürünleri. Ve bence sezgiler olmadan delilik alametleri,delilik alametleri olmadan sezgiler olmaz.

Buna göre,sezgiler gerçekse duyduğunuz sesler gerçek diil mi? Burası tartışılır. Madem,iki unsur birbirini tamamlıyor,ikisi de aynı tür;gerçek veya gerçek olmayan veya ikisi farklı tür;gerçek ve gerçek olmayan,öyleyse hangisi gerçek? Ne olursa olsun,iki durumun ortak en az bir noktası olduğu kesin. Deli olmayı kabullenmek çok kolay. Başınıza gelen paranormal her olayı "Nasıl olsa deliyim" diyerek geçiştirebilirsiniz. Zor olan ve sorumluluğunuz olansa "Neden,nasıl,niçin" sorularını sormak. "Zor" kelimesini yazmak kolay ama yaşamak kelimeyi yazmak gibi kolay degil. Zoru kabullendiğinizde içinden çıkamayacağınız bir labirente giriyorsunuz. Pes etseniz de kurtulamıyorsunuz yani,zor olana adım atarken bile zorlanmanız gerekiyor.

X-files,eğer nedenci bir insan değilseniz sizi ister istemez nedenciliğe itiyor. Zaten,nedenci ve neredeyse kafası Mulder ve Scully'ninki kadar karışık biriyseniz,her sorunuza değil belki ama daha çok yoğunlaştığınız sorulara cevaplar bulmanızı sağlıyor. Çoğu zaman cevap değil cevaplar buluyorsunuz ve bu cevaplar da yeni yollar;sorular çıkarıyor karşınıza. Unutmayın,yük sadece X-files karakterlerinin omuzlarına asılmamış,herkese dağıtılmış;az ya da çok. Yalanlarla yaşamak ya da gerçekleri bulmak sizin elinizde. Çözümü verilmiş bir oyunu oynayıp bitirmeyi mi,yoksa oyunu kendi çabalarınızla mı bitirmeyi istersiniz?

not1)Bu bir pc v.b. oyunu değil,o yüzden iki bitişin sonundaki demolar farklı olucak.

not2)Hani çocuk kitaplarında noktalı bulmacalar vardır,noktaları birleştirince bir şekil çıkar. Bu bulmacada önce noktaları ve yerlerini bulmanız gerekiyor.

Selen